این تحلیلگران میگویند موج هزینههای هوش مصنوعی بیش از حد نیست؛ دلیلش چیست؟
موج جدید سرمایهگذاری در هوش مصنوعی؛ فرصت بزرگ یا حبابی تازه؟
در هفتههای اخیر، صنعت هوش مصنوعی شاهد انفجار خبرهای مربوط به قراردادهای بزرگ و سرمایهگذاریهای میلیاردی بوده است. شرکتهای سازنده تراشه و غولهای فناوری هر کدام در تلاش هستند تا جایگاه خود را در رقابت هوش مصنوعی تثبیت کنند؛ رقابتی که برخی آن را «نبرد تسلیحاتی هوش مصنوعی» مینامند.
قراردادهای نجومی OpenAI و غولهای فناوری
از ابتدای سپتامبر تاکنون، شرکت OpenAI (سازنده ChatGPT) چندین قرارداد کلان امضا کرده است:
-
قرارداد 300 میلیارد دلاری با Oracle برای استفاده از زیرساخت ابری،
-
سرمایهگذاری 100 میلیارد دلاری از سوی انویدیا (Nvidia)،
-
همکاریهای استراتژیک با AMD و Broadcom، دو رقیب اصلی انویدیا در حوزه تراشه.
این تنها مربوط به OpenAI نیست؛ سایر غولهای فناوری آمریکا که به آنها «هایپراسکیلر» (Hyperscalers) گفته میشود، نیز در نیمه دوم سال از سرمایهگذاریهای جدید در حوزه AI خبر دادهاند.
نگرانیها: آیا تاریخ تکرار میشود؟
اگرچه این سرمایهگذاریها نشان میدهد رونق چند ساله هوش مصنوعی همچنان ادامه دارد، اما برخی کارشناسان هشدار میدهند که بخش زیادی از این سرمایهها به صورت «چرخشی» میان شرکتهای مشابه جابهجا میشود. به عنوان مثال، شرکتهای تولیدکننده تراشه به مشتریان خود سرمایه میدهند تا همانها دوباره تراشه بخرند!
برخی ناظران این رفتار را با حباب داتکام در دهه ۱۹۹۰ مقایسه میکنند؛ دورهای که وعدههای بزرگ فناوری بدون پشتوانه واقعی باعث ترکیدن یک حباب بزرگ شد.
نظر تحلیلگران گلدمن ساکس: این بار ماجرا متفاوت است
تحلیلگران گلدمن ساکس، از جمله جوزف بریگز، معتقدند که با وجود نگرانیها، سطح فعلی سرمایهگذاریها قابلپشتیبانی است. آنها دو دلیل کلیدی ارائه میدهند:
-
کاربردهای هوش مصنوعی باعث افزایش بهرهوری میشوند.
شرکتهایی که AI را به کار میگیرند، عملکرد بهتری نسبت به رقبا دارند. -
برای آزاد کردن این پتانسیل، به قدرت محاسباتی عظیم نیاز است.
مدلهای هوش مصنوعی هر روز بزرگتر میشوند و کاهش هزینه پردازش و انرژی به اندازه رشد مدلها نیست.
سهم سرمایهگذاری AI از اقتصاد آمریکا هنوز پایین است
بر اساس تحلیل گلدمن ساکس، سرمایهگذاری در هوش مصنوعی کمتر از 1٪ تولید ناخالص داخلی آمریکا است. این رقم در چرخههای فناوری قبلی (مانند اینترنت یا رایانش ابری) بین 2٪ تا 5٪ بوده است.
بنابراین، هنوز فضای زیادی برای رشد وجود دارد.
شرط تداوم رشد: رقابت و نوآوری
یک اقتصاد کلان «قوی» میتواند از سرمایهگذاریهای AI حمایت کند، به شرط آنکه:
-
شرکتها همچنان برای پیشتاز بودن در نوآوری رقابت کنند،
-
سرمایهگذاری در زیرساختهای محاسباتی به بهبود عملکرد مدلهای هوش مصنوعی منجر شود،
-
و در نهایت، مسیر به سمت هوش مصنوعی مولد پیشرفتهتر یا حتی هوش مصنوعی عمومی (AGI) باز شود.
نتیجهگیری: فرصت بزرگ، اما با چاشنی احتیاط
سرمایهگذاری عظیم در هوش مصنوعی میتواند موتور محرک دهه آینده باشد. با این حال، پرسش اصلی این نیست که آیا AI باقی میماند یا نه – بلکه اینکه برندگان نهایی این رقابت چه شرکتهایی خواهند بود؟
شرکتهایی که ترکیبی از فناوری، زیرساخت، و کاربردهای واقعی را ارائه دهند، احتمالاً برنده خواهند بود.
اما اگر وعدهها بیش از نتایج واقعی باشد، خطر شکلگیری یک حباب جدید تکنولوژی دور از ذهن نیست.
دیدگاهتان را بنویسید